Limbo

Marijke Schermer (1975) schreef de roman Noodweer 2016 en Liefde, als dat het is (2019). Ze is in 1998 afgestudeerd aan de toneelschool in Arnhem.

Limbo heeft zij geschreven in 2018 in de maanden voor de Boekenweek waarin het thema “Moeder de Vrouw” tot veel commotie leidde. 

Mary en Mary stierven in 1850 en 2021, op dezelfde datum, op de dag af even oud, op dezelfde plek en onder dezelfde gruwelijke omstandigheden. En nu zijn ze hier, waar dat dan ook is. Het lijkt op geen enkele andere plek die ze kennen, maar zijzelf lijken wel vertrouwd veel op zichzelf. Dan klinkt er een stem: er is sprake van een administratieve fout. Dezelfde dood is per abuis tweemaal uitgereikt. De stem spoort Mary en Mary aan hun tweeling-schap nader uit te pluizen.  Limbo is een zoektocht naar universele vrouwelijke kracht. Over hoe vrouwen leven en sterven. Groots lijden en smartelijk huilen worden afgewisseld met trivialiteiten. Een klaagzang gaat over in een redevoering. Grappen, spraakverwarringen en misverstanden blazen lucht in dit niemandsland tussen dood en leven, in een stuk dat laveert tussen absurdisme en activisme.

Zes vrouwen spelen alle rollen, aangegeven door een hoofddoek of sjaal, doek of koptelefoon, of een simpel rekwisiet. En de stem (is het God?) is alleen te horen.

Rolverdeling:

Mary 1: (vermoord in 1850) Els Ausema, Heleen Hendriks en Jasmijn de Lijster,

Mary 2: (vermoord in 2021) Gerda van ‘t Land, Ine Wiebenga en Lilian Hendriks,

Ophelia: Jasmijn

Jeanne d’Arc: Ine

Bernadette: Heleen

Drie Johanna’s: Els, Heleen en Gerda

De Moeder: Els

God: Arnold Bregt

Regisseur: Annemiek Verhoeven

Techniek en licht: Vital Robat

Krapps Laatste Band is een kort stuk van de Ierse schrijver Samuel Beckett, voor het eerst opgevoerd in 1958. Oorspronkelijk als hoorspel geschreven, later opgevoerd met een bandrecorder, cassettebandjes en nu kijken we mee via een laptop. Een man alleen, kijkt terug op zijn leven. Eet bananen en drinkt te veel. Rommelt in dozen op zoek naar een tape of band. Zijn hele leven heeft hij tapes/banden opgenomen waarop hij vertelt over wat hem bezighoudt. Hoogdravend, maar ook poëtisch. Vol metaforen over het leven.

Een herinnering blijft terugkomen. Het verhaal over een liefde. Het moment in zijn leven waarom het draait, of toch niet. Want de oudere Krapp heeft ook het nodige commentaar op zijn jongere ik. Die de toeschouwer nu ook eens ziet, waardoor het contrast tussen de twee werelden nog groter wordt en het gemis en de heimwee ook visueel te zien is. Wij kijken en luisteren een avond met hem mee, naar een oude ontevreden man en zien zijn jongere ik. Woede, verbijstering en heimwee wisselen elkaar af. 

Spelers: Arnold Bregt en Mart Kaper

Regisseur: Annemiek Verhoeven

Techniek en licht: Vital Robat

Voorstellingen op 16, 17 en 24 september ’21 aanvang 20:30 uur. en 19 en 26 september ’21 matinee aanvang 15.00 uur.

Waar: Theater De Wilde Wereld, Burgstraat 1, 6701 DA  Wageningen

Mogelijkheid tot reserveren volgt nog.

WDT speelde een voorstelling met twee éénakters.

Omstanders  van Toon Tellegen
De tekst van Omstanders is onmiskenbaar van Toon Tellegen: simpel, dichterlijk en verhuld filosofisch. Taal waarmee hij de mens in al zijn tegenstrijdigheden neerzet. Het stuk is een mooie, eenvoudige metafoor voor de passant van nu die liever een andere kant opkijkt als er iemand op straat in elkaar wordt geramd.

Regie en bewerking: Karin Schardt

Spel:  Sam Niemeijer, Esther van Hoeve, Ine Wiebenga.
Techniek en Licht: Mirko Borrias

WDT speelde een voorstelling met twee éénakters.

Doorgefokt van Ko van den Bosch

Typisch een stuk van Ko van den Bosch. Rauw realisme en humoristisch absurdisme in taal, beeld en dramaturgie. Tijdens het uitlaten van de hond worden allerlei gesprekken gevoerd, waarbij de maatschappelijke discussie niet gemeden wordt. Je mag toch alles zeggen tegenwoordig? Trouwens, wie is nou eigenlijk doorgefokt?

Regie en bewerking: Karin Schardt

Spel:  Lambert van Gils, Monique Hamers, Gerda van ’t Land,Mathijs van Leeuwen, Sam Niemeijer.
Techniek en Licht: Mirko Borrias

WDT speelde een voorstelling met twee éénakters.

Omstanders  van Toon Tellegen
De tekst van Omstanders is onmiskenbaar van Toon Tellegen: simpel, dichterlijk en verhuld filosofisch. Taal waarmee hij de mens in al zijn tegenstrijdigheden neerzet. Het stuk is een mooie, eenvoudige metafoor voor de passant van nu die liever een andere kant opkijkt als er iemand op straat in elkaar wordt geramd.

Doorgefokt van Ko van den Bosch
Typisch een stuk van Ko van den Bosch. Rauw realisme en humoristisch absurdisme in taal, beeld en dramaturgie. Tijdens het uitlaten van de hond worden allerlei gesprekken gevoerd, waarbij de maatschappelijke discussie niet gemeden wordt. Je mag toch alles zeggen tegenwoordig? Trouwens wie is er nou eigenlijk doorgefokt?

Regie en bewerking: Karin Schardt

Spel: Lambert van Gils, Monique Hamers, Gerda van ‘t Land, Mathijs van Leeuwen, Sam Niemeijer, Esther van Hoeve, Ine Wiebenga.
Techniek en Licht: Mirko Borrias

Speeldata: vrijdag 7, woensdag 12, vrijdag 14 en zaterdag 15 februari (aanvang 20.30 uur) en zondag 9 februari (aanvang 15.00 uur)
Theater de Wilde wereld, Burgtstraat 1, 6701 Wageningen

 

 

WDT speelde op 24 en 25 oktober een voorstelling met twee éénakters: ‘Go vote!’ van Nathan Vecht en ‘Lijk’ van Esther Gerritsen.

Go Vote! Het stemlokaal is uitgestorven. De tijd bijna voorbij. Totdat hij binnenkomt. ‘HELP, I need somebody, HELP, not just anybody’. En hij blijft. Hoe zullen de twee vrijwilligers reageren? Wat zullen ze doen, terwijl ze elkaar en hem niet kennen?

Regie en bewerking: Sanne Bant

Spel: Arnold Bregt, Esther van der Schouw en Henk Vink

Techniek: Elben van Kooten

Productieleiding: Marieke Griffioen

Speeldata: do 24 en vrij 25 oktober (aanvang 20.30 uur). De andere geplande voorstellingen zijn wegens omstandigheden vervallen.