Omstanders

WDT speelde een voorstelling met twee éénakters.

Omstanders  van Toon Tellegen
De tekst van Omstanders is onmiskenbaar van Toon Tellegen: simpel, dichterlijk en verhuld filosofisch. Taal waarmee hij de mens in al zijn tegenstrijdigheden neerzet. Het stuk is een mooie, eenvoudige metafoor voor de passant van nu die liever een andere kant opkijkt als er iemand op straat in elkaar wordt geramd.

Regie en bewerking: Karin Schardt

Spel:  Sam Niemeijer, Esther van Hoeve, Ine Wiebenga.
Techniek en Licht: Mirko Borrias

6 Comments

Leave a Comment

  1. Binnengekomen via email.
    Allen, het was een waar genoegen om het mee te maken. Zaterdag 15 februari geweest en de chemie tussen de acteurs was zeer positief merkbaar. Ook was er chemie tussen spelers en publiek.
    2 eigentijdse stukken die verschillend waren maar met een rode draad.
    Genoten! Complimenten aan allen!
    Met vriendelijke groet,
    Lisette Niemeijer-Denisse

  2. Stef Soons
    stef.soons@gmail.com
    85.145.124.56
    2 heel verschillende voorstelling. Toon Tellege, briljante vondst met het water in een prachtig decor. De dames hebben echt chemie.
    Na de pauze iets heel anders. Overdonderend, absurd, energiek spel. Nog een tijdje in de stoel gezeten om te verwerken wat ik allemaal gezien en gehoord heb.
    Het is een mooie avond.

  3. Via mail binnengekomen.
    We hebben gisteren genoten, vooral van het tweede stuk. Daar zat vaart in, sterk spel en verrassend en leuk.
    De foto’s op de website en in deze mail, doen geen recht aan de werkelijkheid. De foto’s zijn veel te stijf, terwijl het spel veel sprankelender is.
    Veel succes.
    Hartelijke groet,
    Geurt

  4. Via mail binnengekomen.
    WDT’ers en spelers! Ik heb genoten van de voorstelling. Beide eenacters werden uitstekend gespeeld: perfecte tekstbeheersing ( als er al gaten waren bij de premiere, ik heb ze niet gemerkt) en genuanceerde en effectieve mimiek en, vooral ook, dynamiek. Mooi toneelbeeld ook. Toon Telligen kwam sterk over: vrijblijvend intellectueel geleuter en koestering van zelfingenomen gemeenplaatsen terwijl de medemens verzuipt. De tweede eenacter was een imponerende explosie van energie, waarbij ook de taal als een wervelwind rondtolde, niet in staat trouwens om de diepe wanhoop van de betrokkenen te verminderen. Alleen de humor kon zo nu en dan de zielepijn enigzins verlichten. Een prachtige toneelavond waarmee ik de WDT van harte gelukwens. Hou vol!! groet Johan Bouma.

Laat een reactie achter bij Geert Reactie annuleren